Bomba kasetowa CBU-105 i 103 WCMD – poradnik F-16C Viper

Spis treści:
Bomby CBU-105 i CBU-103

Niezbędne przyciski
Przygotowanie i konfiguracja bomb
Tryb PRE – PrePlanned
Tryb VIS – Visual

Bomby CBU-105 i CBU-103

Bomba kasetowa CBU-105 to ulepszona wersja bomby CBU-97. W siłach powietrznych USA zwana „ostateczną bronią przeciwczołgową” z uwagi na jej zdolność niszczenia celów. Poprzednia bomba CBU-97 była nie do końca skuteczna i niezbyt celna – zależna od warunków atmosferycznych i kunsztu pilota. Co więcej, wymagała zrzutów z niskich wysokości, co zwiększało możliwość zestrzelenia samolotu.

CBU-105 to ulepszona, „inteligentna” wersja tej broni, zwana WCMD (Wind Corrected Munitions Dispenser) – bo kanister odporny jest na wpływ siły wiatru, lub SFU (Sensor Fused Weapon) – broń kierowana sensorem. Do samej bomby – kanistra – dodano odbiornik GPS i ruchome płetwy, które pozwalają naprowadzić bombę na cel w dowolnych warunkach atmosferycznych i z dużej, bezpiecznej wysokości, np. na punkt nawigacyjny lub punkt wyznaczony zasobnikiem TGP.

Zrzucenie kanistra CBU-105 nie różni się niczym od bomb typu JDAM. Bomba kieruje się na cel według wskazań GPS, ale po osiągnięciu ustalonej wysokości wypuszcza z siebie 10 ładunków BLU-108, które na małych spadochronach zaczynają wolno opadać na rejon celu. Tuż nad ziemią spadchrony odczepiają się, a BLU-108 wystrzeliwuje 4 ładunki zwane Skeets. Każdy Skeet ma sensor na podczerwień do wykrywania celów oraz laserowy miernik zasięgu. Dzięki nim, po wykryciu celu Skeet wystrzeliwuje miedziany ładunek penetrujący pancerz, który uderza w czołgi od góry.

Jeśli Skeet nie wykryje żadnego celu, ulega autodestrukcji na wysokości 15 metrów nad ziemią. Jeśli to nie zadziała, po upływie krótkiego czasu zapalnik się dezaktywuje. Są to specjalne środki bezpieczeństwa, by uniknąć tworzenia przypadkowych pól minowych i miejsc nafaszerowanych niewybuchami, które często przynoszą sporo ofiar wśród ludności cywilnej w późniejszym okresie. 40 ładunków Skeet z jednej bomby może pokryć teren o obszarze 460×150 metrów. Pojedyncza bomba CBU-105 kosztuje około 700 tysięcy dolarów.

W DCS World F-16C Viper można załadować po jednej bombie (lub rack z parą bomb) na pylony 3 i 7. Bomby można zrzucić w dwóch trybach PRE (PrePlanned) i VIS (Visual).

CBU-103

Bomba CBU-103 to, analogicznie, ulepszona wersja z naprowadzaniem GPS bomby kasetowej CBU-87. Nadaje się bardziej do niszczenia „miękkich”, nieopancerzonych celów. Jej zapalnik pozwala ustawić dodatkowo prędkość wirowania Skeetów podczas lotu SPIN RATE, co wpływa na ich rozrzut po terenie – im więcej RPM, tym większy rozrzut.

Niezbędne przyciski

  • WPN Rel – zrzut bomby
  • TMS UP – wyznaczenie celu w trybie VIS / na TGP
  • RDR Cursor Switch – wyszukanie celu w trybie VIS / na TGP i HUDzienned) i VIS (Visual)
  • Rearming and Refueling – menu uzbrajania samolotu na lotnisku

Przygotowanie i konfiguracja bomb

1.
Przed startem wywołaj menu uzbrajania i skonfiguruj zapanik bomb (domyślnie LALt + „apostrof”). Istotne opcje to AIRBURST ALTITUDE – wysokość nad terenem, na której dojdzie do otwarcia kanistra z ładunkami. Przy bombie CBU-103 można ustawić dodatkowo SPIN RATE – prędkość wirowania Skeetów. Im większe wartości, tym większe pokrycie terenu, ale i większe rozproszenie, a co za tym idzie – mniejsze prawdopodobieństwo trafienia konkretnego celu.

2.
Ustaw przełącznik uzbrojenia Master Arm na włączony i wciśnij przycisk trybu ataku celów naziemnych A-G.

3.
Upewnij się, że wybrana broń to CBU-105. Jej symbol na ekranie uzbrojenia to CB105 z liczbą oznaczającą ilość pozostałych bomb.

4.
Kliknij PWR OFF, by włączyć zasilanie i dostrajanie systemu GPS w bombach – oznaczenie zmieni się na PWR ON.

5.
Jeśli zacząłeś misję na ziemi od Cold Start, poczekaj na zakończenie procesu dostrajania – ALIGN. Oznaczenie A10 to brak dostrojenia. Licznik zacznie odliczać w dół, aż status zmieni się w RDY.

6.
Po kilku minutach status zmieni się na gotowy do pracy – RDY. W przypadku rozpoczęcia misji w powietrzu bomby będą od razu dostrojone.

6.
Ustawienia zapalnika BA i SPIN RATE dostępne w funkcji CNTL to wyłącznie informacje dla komputera samolotu do obliczenia parametrów zrzutu bomb według dokonanych wcześniej ustawień na ziemi. Ich zmiana w kokpicie może sprawić, że bomba nie będzie skuteczna. Nie należy tu nic zmieniać!

7.
Ustawić można za to ilość bomb zwalnianych w jednej salwie. Kliknięcie na symbol trójkąta ustawia ilość – jeden trójkąt oznacza jedną bombę, dwa trójkąty – dwie bomby. Klikając powtórnie wybieramy kierunek rozdzielenia bomb – wzdłuż lub obok siebie.

8.
Klikając na 1000FT możemy zmienić odległość w stopach pomiędzy uderzeniem bomb, używając liczb i przycisku ENTR (Enter). RTN wraca do poprzedniego ekranu, a RCL kasuje wpisaną cyfrę. Warto zmienić domyślny 1000 na mniejszą wartość, np. 100-200 stóp.

Tryb PRE – PrePlanned

1.
Tryb PRE pozwala zaatakować cel wyznaczony wcześniej w edytorze misji pod konkretnym punktem nawigacyjnym. Włączając ten tryb domyślnym celem będzie zawsze wybrany aktualnie punkt nawigacyjny steerpoint. Cel przypisany do steerpointa można wyznaczyć w edytorze misji, pamiętając o odpowiedniej wysokości nad poziomem morza steerpointa. Tryb ten nie wymaga zasobnika TGP. Upewnij się, że na ekranie uzbrojenia wybrany jest tryb PRE.

2.
Wybierz stosowny steerpoint przełącznikiem na UFC.

3.
Najważniejsze symbole na HUDzie to:

  • ASL (Azimuth Steering Line) – strzałką oznaczona jest długa, pionowa linia ASL wskazująca kurs na cel
  • DLZ (Dynamic Launch Zone) – symbol nawiasu kwadratowego obok wysokości to dynamiczny wskaźnik zasięgu. Kiedy grot u góry zrówna się z symbolem nawiasu – bomba znajdzie się w zasięgu rażenia
  • TDC (Target Designator Cue) – kwadrat z kropką oznacza cel w punkcie nawigacyjnym
  • 01:48 – czas potrzebny na dotarcie do punktu, w którym bomba znajdzie się w zasięgu
  • 86 20 – cel znajduje się na kursie 086 stopni i i jest oddalony o 20 mil
  • PRE – aktywny tryb zrzucania bomb

4.
Kiedy grot minie punkt zasięgu maksymalnego na DLZ, bomba jest w zasięgu celu. Od tego momentu, aż do przesunięcia grotu do dolnego końca nawiasu DLZ, możemy zwolnić bombę. Idealnie jest mieć linię ASL na środku HUD-a, ale w przypadku broni naprowadzanej GPS precyzja lotu nie jest aż tak istotna. Wciśnij WPN REL, by zwolnić bombę.

Tryb VIS – Visual

1.
Tryb VIS pozwala wybrać do ataku cel dostrzeżony podczas misji, gdzieś w terenie. Do precyzyjnego wyznaczenia punktu niezbędny jednak będzie zasobnik celowniczy TGP. Kliknij na przycisk trybów na ekranie uzbrojenia, by wybrać tryb VIS.

2.
Aktywnym sensorem stanie HUD, co widać po symbolu gwiazdki w rogu. Na środku pojawi się Target Designator Cue pomagający oznaczyć cel. Po lewej stronie widać też napis VIS informujący o aktywnym trybie.

3.
Korzystając z przycisków RDR Cursor naprowadź symbol TDC na rejon celu. Diament oznacza aktywny steerpoint i może być pewną pomocą w orientacji.

4.
Wciśnij TMS UP, by oznaczyć punkt jako cel. Pojawi się linia ASL i reszta standardowej symboliki, jak przy trybie PRE.

5.
Punkt wyznaczony z dużej wysokości tylko za pomocą HUD-a zapewne nie będzie wskazywał precyzyjnej lokacji celu, dlatego przed atakiem włącz obraz TGP. Wciśnij DMS Down, by aktywować sensor i za pomocą RDR Cursor oraz przybliżania obrazu MAN Rng najedź celownikiem na wybrany cel.

6.
Wciśnij TMS UP, by oznaczyć cel dla wybranego uzbrojenia. Oznaczenie celu zmieni się na POINT.

7.
Kiedy cel znajdzie się w zasięgu, pozostaje już zwolnić bombę za pomocą WPN REL.

8.
Skuteczność jest bardzo dobra!

Ściągnij wersję PDF

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *