Pocisk AGM-84E SLAM – poradnik F/A-18C Hornet

AGM-84E SLAM (Standoff Land Attack Missile) to pocisk typu powietrze-ziemia przeznaczony do niszczenia stacjonarnych celów o dużym znaczeniu strategicznym (HVT – High Value Target). Był produkowany w latach 1991-1995 i masowo wykorzystywany podczas operacji Pustynna Burza oraz nalotów na Bośnię przez samoloty F/A-18 oraz A-6 Intruder.

SLAM powstał z przeróbki pocisku antyokrętowego Harpoon. Dodano do niego inercyjny system naprowadzania wspomagany GPS-em, sensor optyczny bomby Walleye oraz przesyłanie danych datalink prosto z Mavericków. Skuteczne pole rażenia zapewniała głowica z pocisku Tomahawk.

Wszystko to tworzy nieco złożoną w obsłudze broń, która przypomina zarówno nowoczesne bomby JDAM, jak i stare i niedoskonałe Walleye. SLAM niby naprowadza się na cel, ale sam w sobie jest bardzo nieprecyzyjny. W połączeniu z praktycznie nieistniejącym efektem „splash damage” (niszczącą falą uderzeniowa) w DCS World, warto go używać wyłącznie razem z zasobnikiem Datalink, o którym trzeba pamiętać przy uzbrajaniu samolotu. Datalink pozwala w końcowej fazie lotu na przejęcie kontroli nad pociskiem i precyzyjne nakierowanie na cel. Maksymalny zasięg pocisku w DCS World to około 50 mil.

Datalink możemy wybrać z kategorii PODS jako AWW-13 Datalink Pod.

Zasobnik Datalink

Niezbędne klawisze – SLAM

Sensor Control Switch Left/Right – aktywacja ekranu DDI
TDC Slew – kontrola kamery IR i samego pocisku
TDC Depress – oznaczanie celu na TGP/aktywacja kursora TDC Slew
Weapon Release – odpalenie pocisku
Undesignate – rezygnacja z oznaczonego celu na TGP

Szybka checklista czynności

Jak używać pocisków SLAM?

1.
Standardowo upewnij się, że broń jest uzbrojona MASTER ARM ON, a samolot jest w trybie ataku na cele naziemne A/G.

2.
Zaznacz pociski SLAM oraz zasobnik datalink DL13. Rozpocznie się proces dostrajania pocisków odliczający od 10 minut w dół. Tak jak przy bombach JDAM, będą gotowe do działania po dwóch i pół minutach, czyli kiedy licznik osiągnie 7:30. W między czasie można przystąpić do programowania pocisku oraz wyboru celu.

3.
Przyciskiem FLT wybierz wysokość, na jakiej SLAM będzie lecieć do celu. Możliwe opcje to:
Hi – wysoko
Med – średnia wysokość
Lo – nisko
Wybór widoczny jest w dolnej części ekranu.

4.
Wybierz zapalnik EFUZ na natychmiastowy INST. To jedyna opcja. Nie zapomnij o niej, bo pocisk nie eksploduje.

5.
Przyciskiem WEP musisz powiązać dany pocisk z zasobnikiem datalink.

6.
Zasada jest taka, że przyciski SLAM od góry odpowiadają stacjom (pylonom) od lewej. Wybieramy więc ten przycisk, który odpowiada aktualnie programowanemu pociskowi, co widać po tym, że jest wzięty w ramkę. W naszym przypadku to pylon nr 8 więc klikamy SLAM na samym dole. Nie ma tu niestety żadnych wskaźników po kliknięciu, więc ten schemat trzeba zapamiętać.

7.
Przejdź do dalszych ustawień i wyznaczania celu. Kliknij SLAM DSPLY.

8.
Opcjonalnie ustaw odległość, przy której uruchomi się kamera IR pocisku SLAM, czyli na ile wcześniej będziesz mógł sterować precyzyjnie pociskiem. Jeśli nic nie zmienisz, będzie to domyślne 10 mil. Jeśli chcesz zmienić, kliknij UFC.

9.
Na konsoli UFC uaktywnij pole DIST (Distance) i wpisz wybraną odległość. Potwierdź ENT.

10.
Czas wyznaczyć cel. Można to zrobić w trybach
PP – PrePlanned – wcześniej zaplanowany, wymaga posiadania współrzędnych
TOO – Target of Opportunity – cel przypadkowo napotkany, wyznaczony radarem, TGP lub jako waypoint.
Tryb wybieramy przyciskiem MODE.

SLAM – tryb PP – PrePlanned

Do trybu zaplanowanego PP musimy posiadać współrzędne geograficzne celu. Te, jak zwykle, powinny znaleźć się w starannie przygotowanej odprawie, w naszym kneeboardzie lub być podyktowane przez radio. Opcjonalnie, jeśli sami tworzymy misję, bierzemy je z mapy F10 maksymalnie zbliżając kursor na cel i odczytując je z górnej belki. Lewy ALT + Y przełącza poszczególne formaty współrzędnych – nas interesuje ośmiocyfrowy, do dziesiątych sekundy, np. N XX-XX-XX.XX.

1.
Wybieramy przycisk MSN – mission.

2.
Wybieramy przycisk TGT UFC, by przejść do wpisywania współrzędnych na konsoli UFC. Tam wybieramy POSN – position, czyli długość i szerokość geograficzną. Wszystkich ustawień dokonujemy dla programu 1 – PP1 (żółte oznaczenie). Maksymalnie możemy ustawić sześć programów, aż do PP6. Do czasu wpisania wszystkich danych symbol programu będzie przekreślony.

3.
Zaznaczamy szerokość geograficzną LAT (latitude) i wpisujemy dane. Najpierw 2 dla północy N, potem pierwsze sześć cyfr i potwierdzamy ENT. W naszym przypadku to N (2) 37 13 05 (ent).

4.
Wpisujemy ostatnie dwie cyfry i ponownie ENT. 91 (ent).

5.
Teraz długość geograficzna. Wybieramy LON (longitude) i powtarzamy dokładnie to samo, tyle że teraz będzie to dziewięć cyfr. Zaczynamy od 6 dla W (zachód) i wpisujemy pierwsze siedem cyfr, potwierdzamy ENT. W naszym przypadku to W (6) 115 47 06 (ent).

6.
Ostatnie dwie cyfry i ponownie ENT. 29 (ent).

7.
Klikamy dwukrotnie TGT UFC aż znowu pojawi się menu na UFC. Tam wybieramy ELEV, by wpisać wysokość celu nad poziomem morza.

8.
W zależności od ustawień głównych DCS, wybierz czy masz podane dane wysokości w metrach (MTRS) czy w stopach (FEET).

9.
Gotowe koordynaty pojawią się na ekranie w sekcji TGT (target) i odblokują program (PP1).

10.
Opcjonalnie możesz jeszcze raz wybrać TGT UFC i opcję TERM (Terminal), gdzie można ustawić:
HDG – kurs lotu pocisku na cel,
ANG – kąt uderzenia
VEL – prędkość

SLAM – tryb TOO – Target of Opportunity

Cel dla pocisku SLAM można również wyznaczyć bezpośrednio podczas misji. Służą do tego trzy metody:
– przez radar A/G
– przez punkt nawigacyjny jako cel
– przez zasobnik celowniczy TGP

Kliknij MODE, by wybrać tryb TOO.

Radar A/G

Radar A/G na razie ma tylko podstawową funkcjonalność i nie pozwala na odróżnienie celu od terenu, chyba że jest to ogromnie wyraźny kontrast, np. platforma wiertnicza na morzu. Jedyne co zobaczymy na lądzie, to zielone plamy, bo nie ma jeszcze możliwości przybliżania EXP. Jeśli jednak chcesz go użyć, aktywuj ekran radaru przyciskiem Sensor Control Switch Right, aż w rogu pojawi się diament, przesuń kursor radaru w wybrane miejsce za pomocą TDC Slew i wciśnij TDC Depress.

TGT Waypoint – punkt nawigacyjny

Jeśli podczas misji jeden z punktów nawigacyjnych jest ustawiony bezpośrednio na celu, z właściwą wysokością ELEV lub dodałeś taki waypoint, można go szybko ustawić jako cel na ekranie HSI. Wybierz strzałkami numer waypointu i kliknij WPDSG (Weapon Designate). Cel pojawi się na HSI jak mały kwadrat.

TGP – Litening Pod – FLIR

1.
Naprowadź krzyż celownika TGP na cel i wciśnij TDC Depress. Dane celu zostaną wprowadzone do pamięci pocisku.

2.
Zwróć uwagę, że wysokość celu nad poziomem morza ELEV przy automatycznie wprowadzanych danych jest podawana w metrach. Po wczytaniu danych SLAM jest gotowy do akcji.

Odpalenie pocisku SLAM

Niezależnie od różnych sposobów wyboru celu, w końcu dochodzi się do fazy odpalenia pocisku. Najpierw musimy upewnić się przy kilku rzeczach.

1.
Pocisk musi być w zasięgu celu. Widać to na HUDzie jeśli jest tam napis IN RNG (in range). Drugi obraz to ekran HSI, gdzie zasięg maksymalny pokazuje duży okrąg, a minimalny najmniejsze kółko wokół celu.

2.
Ostatni rzut oka na ekran pocisku. Sprawdź, czy:
– pod DL13 widnieje napis SLAM – datalink ma powiązanie z pociskiem
– pod pylonem pocisk ma status RDY (ready – gotowy)
– pocisk jest w zasięgu IN RNG
– widać czas TTS (Time To Sensor), czyli liczbę sekund do aktywacji kamery pocisku. TTS nie będzie widoczny jeśli samolot będzie bliżej celu niż ustawiona odległość aktywacji kamery.

3.
Naciśnij WEAPON RELEASE, by odpalić pocisk SLAM.

Faza końcowa – sterowanie lotem

1.
Gdy czas TTS zbliża się do zera, kliknij górny przycisk SLAM. Zostaniesz przeniesiony do widoku z kamery. Przed TTS 0 będzie widać zakłócenia.

2.
Upewnij się, że datalink nadaje na właściwym kanale CH 00X. Dla skrajnego prawego pylonu nr 8 to CHANNEL (kanał) numer 8. Jeśli będziesz odpalał pociski pojedynczo, to zwykle będzie już domyślnie ustawiony.
Jeśli musisz go zmienić, zaznacz UFC i ustaw kanał na konsoli centralnej.
A ANT – uaktywnia tylną antenę datalinka. Zaznacz tę opcję, jeśli musisz zawrócić samolot i oddalać się od celu, by mieć kontakt z pociskiem i sterować SLAM-em.
WPN – pozwala przełączać się między pociskami, jeśli wystrzeliłeś kilka po sobie.

3.
Gdy pocisk osiągnie TTS 0 – odległość aktywacji kamery – zobaczysz obraz z nosa pocisku. Bardzo niewyraźny i pełen zakłóceń! Do sterowania SLAM-em musisz się znowu przygotować:
SENSOR CONTROL SWITCH RIGHT lub LEFT (zależnie od ekranu), aby uaktywnić DDI (symbol diamentu w rogu)
– Jeśli używasz realistycznego sterowania kursorem, będziesz musiał trzymać wciśnięty TDC Depress przez cały czas manipulowania lotem pocisku!
– FOV – przybliża obraz
Symbol UNCAGED pojawi się automatycznie pokazując, że pociskiem można sterować.

4.
Kiedy pocisk SLAM skieruje się w dół i zobaczysz zarysy celu, wciśnij TDC DEPRESS (przy realistycznym sterowaniu) i zacznij delikatnie, z wyczuciem kontrolować lot pocisku za pomocą osi lub klawiszy TDC SLEW. Na środku ekranu pojawi się wtedy krzyż. Zwykle konieczne będą tylko niewielkie poprawki.

Powyższy ekran pokazuje dokładnie ten moment:

5.
Bądź czujny i precyzyjny, bo w ułamku sekundy cel wypełni cały obraz – DIRECT HIT!

6.
Efekty trafienia lepiej oglądać na TGP.

Checklista czynności:

– Master Arm ON
– tryb A/G
– FLT (Hi, Med, Lo)
– EFUZ – INST
– WEP – SLAM wg pylonu
– SLAM DSPLY
– UFC – DIST (opcjonalnie)
– Tryb PP lub TOO
– Oznacz cel
Przed odpaleniem (do sprawdzenia):
– IN RNG
– TSS
– RDY
– DL13 – SLAM
Po odpaleniu:
– SLAM przy TSS -10
– potwierdź kanał CH
– DDI SOI (Sensor Control Switch Right/Left)
– wprowadź poprawki do kursu pocisku za pomocą TDC SLEW

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *