Lądowanie VFR – poradnik F-16C Viper

Lądowanie VFR to lądowanie przy dobrych warunkach widoczności, kiedy polegamy głównie na własnym wzroku, a nie przyrządach. Wykonuje się po standardowym kręgu nadlotniskowym, by samoloty mogły w przewidywalny sposób lądować jeden po drugim.

Podejście do lądowania warto rozpocząć od wszelkich czynności opisanych w poradniku o nawigacji TACAN, by znaleźć swoje lotnisko. W wielu misjach pozycję lotniska wyznacza ostatni punkt nawigacyjny. Dzięki informacjom z kneeboarda lub komunikatu z wieży możemy ustawić kurs pasa do lądowania, by od razu odpowiednio się ustawić. Szczegóły na ten temat znajdziesz TUTAJ.

Krąg nadlotniskowy

Podejście do lądowania rozpoczynamy lecąc kursem na pas. Między połową a końcem pasa robimy Level Break – zwrot o 180 stopni w lewo (lub prawo zależnie od lotniska). Po wyjściu na Downwind Leg wypuszczamy podwozie i w razie potrzeby hamulce aerodynamiczne.

Gdy końcówka skrzydła stworzy z początkiem pasa kąt 45 stopni, róbimy kolejny zwrot wytracając wysokość, by wyjść na wprost pasa i tzw. Final. Kontrolując prędkość i pozycję markera kierunku lotu w nawiasie AOA na HUDzie, schodzimy do lądowania. Przed przyziemieniem musimy wykonać „flarę”. gdy przednia goleń opadnie na pas, wciskamy hamulce kołowe.

Initial

Lądowanie po kręgu nadlotniskowym rozpoczyna się na wysokości ok. 1500 stóp i przy prędkości 300-350 węzłów. Leć wzdłuż pasa aż do jego połowy. Pamiętaj, że istotna jest wysokość radarowa R, a nie barometryczna na głównej taśmie na HUDzie.

Level Break

1.
Za połową pasa (jeśli masz wytyczony Steerpoint, to gdy wskazówka kierunku na punkt przekręci się w dół) zacznij zwrot o 180 stopni w lewo (lub prawo).

2.
Staraj się utrzymywać marker kierunku lotu na lini horyzontu, trochę wyżej niż na obrazku. Zakończ zwrot na kursie przeciwnym do pasa. Możesz to sprawdzić wcześniej na kompasie lub po numerach pasa. W tym przypadku kurs przeciwny dla pasa na kursie 310 to 130.

Downwind Leg

Lecąc na Downwind Leg powinieneś już wytracić prędkość do około 250 węzłów. Jeśli jest wysoka, już w czasie zwrotu otwórz hamulce aerodynamiczne. Wypuść podwozie (klawisz G). Na HUDzie pojawi się wskaźnik kąta natarcia AOA Bracket (Angle of Attack) przypominający nawias kwadratowy. Leć wzdłuż pasa po jego prawej stronie.

Base Leg

1.
Leć wzdłuż pasa zerkając za lewe ramię. Gdy końcówka skrzydła stworzy z początkiem pasa kąt 45 stopni, rozpocznij kolejny zwrot w lewo.

2.
Tym razem utrzymuj marker kierunku lotu nieco nad symbolem AOA na HUDzie, pochylając dziób o 5-10 stopni zależnie od wysokości.

3.
Zerkaj przez ramię na pozycję pasa. Zwrot powinieneś zakończyć wychodząc wprost na pas na tzw. Final.
Zwróć uwagę na potrójną linię przerywaną po obu stronach markera kierunku lotu. Wyznacza ona 2.5 stopniową ścieżkę schodzenia GLIDEPATH. Marker kierunku lotu powinien być na progu pasa, równo ze ścieżką Glidepath i mniej więcej na górze wskaźnika AOA Bracket.

Final

1.
Utrzymuj marker kierunku lotu równo ze wskaźnikiem ścieżki Glidepath i mniej więcej na górze nawiasu AOA (Angle of Attack). Użyj przepustnicy, by utrzymać te ustawienie. Ten manewr wymaga praktyki, ale na szczęście dozwolony jest pewien margines błędu.

2.
Tuz nad pasem cofnij przepustnicę do pozycji Idle i rozłóż hamulce aerodynamiczne, jeśli jeszcze są schowane.
W końcowej fazie ważne jest wykonanie tzw. „flary” (flare), by główne podwozie pierwsze dotknęło pasa. Flara nie może być jednak zbyt duża, nie zahaczyć dyszą silnika lub małymi statecznikami na dole o asfalt.

3.
Utrzymuj taką pozycję do prędkości mniej więcej 100 węzłów. Dzięki temu samolot używa całej swojej powierzchni do hamowania. Przy 100 węzłach pozwól dziobowi opaść na pas.

4.
Kiedy wszystkie trzy koła dotkną ziemi wciśnij hamulce kołowe, by wytracić prędkość. Przy 60-50 węzłach włącz Nose Wheel Steering przyciskiem na drążku. Pozostało już tylko kołowanie do miejsca rozbrajania i na parking.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *