Pociski AIM-120 AMRAAM – poradnik F-16C Viper

Pociski AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile) to rakiety powietrze-powietrze średniego zasięgu, których głowica aktywnie sama naprowadza się na cel radarowo. Są więc bronią typu „odpal i zapomnij”, nie wymagają ciągłego namierzania celu z samolotu.

DCS World F-16C Viper mamy do dyspozycji dwie wersje AMRAAM-ów:
AIM-120B – starszy model, ma większe płetwy sterujące
AIM-120C – nowszy, ma mniejsze płetwy, by pocisk zmieścił się w luku F-22 Raptor. Ma również nowocześniejszą głowicę i zapalnik.

Zasięg AIM-120 AMRAAM zależy w dużej mierze od tego, jak wysoko i szybko lecimy. Po ostatnich poprawkach w symulacji pocisków w DCS World możliwe jest osiągnięcie trafienia nawet z odległości 80 mil, choć wskazania na HUDzie pokażą maksymalny zasięg zwykle poniżej 30 mil. AMRAAM można także odpalić z bliskiej odległości w trybie radaru ACM, jednak jego skuteczność nie jest wtedy najlepsza, zwłaszcza gdy cel potrafi ciasno manewrować.

Kod radiowy pilotów przy odpalaniu pocisku AIM-120 AMRAAM to FOX 3.

źródło: wikipedia.org

AIM-120 AMRAAM może być odpalony dwa główne sposoby:
– z uprzednim namierzeniem celu radarem
– bez użycia radaru, „w ciemno”. Wtedy pocisk przechodzi w tryb „Pitbull” i sam lockuje się na pierwszym wykrytym przez siebie celu, również sojuszniczym.

Ta druga metoda nie jest w 100 procentach skuteczna i działa głównie przy odległości mniejszej niż 15 mil, gdy cel przybliża się do nas.

Pociski AMRAAM w połączeniu z miękkim lockiem w trybie radaru TWS umożliwiają błyskawiczne odpalenie wszystkich rakiet do różnych celów.

AMRAAM nawet w połączeniu z lockiem radaru w pewnym momencie i tak przejdzie w tryb “Pitbull”, dlatego rakiet tych nie używa się, gdy istnieje ryzyko trafienia sojuszniczego samolotu.

Niezbędne przyciski:
DOGFIGHT MISSILE OVERRIDE
WEAPON RELEASE
NWS A/R DISC MSL STEP

TMS RIGHT
TMS UP

Warto też mieć opanowaną obsługę radaru opisaną w tych miejscach:
Radar tryb BVR – poza zasięgiem wzroku
Radar tryb ACM – w zasięgu wzroku

Wybór i programowanie pocisków

1.
Do szybkiego wyboru pocisków AIM-120 AMRAAM służy przycisk:
– DOGFIGHT MISSILE OVERRIDE na przepustnicy lub przycisk:
– A-A trybu atakowania celów powietrznych na konsoli ICP. 

Jeśli domyślnie wybrało pociski Sidewinder wciśnij przycisk:
– NWS A/R DISC MSL STEP, który służy m.in. do przełączania pomiędzy pociskami powietrze-powietrze.

2.
W obu przypadkach zobaczysz ten sam obraz na HUDzie i prawym ekranie MFD.

Na środku zobaczysz romb z krzyżem – miejsce gdzie „patrzy” głowica rakiety.
6 MRM – 6 Medium Range Missile – ilość pozostałych pocisków średniego zasięgu

3.
Na prawym ekranie możesz w ograniczony sposób ustawić rakiety.

SLAVE/BORESlave – tryb połączony z lockiem radaru, Bore – tryb autonomiczny (to najważniejsze ustawienie)
6A120C – ilość i rodzaj wybranych pocisków – przełącza na inny model
123 789 – aktywuje konkretny pocisk na wybranym pylonie (wybieramy manualnie np. gdy istotny jest rozkład masy na skrzydłach, zwykle nie trzeba nic zmieniać)

Tryb PITBULL – bez radaru

1.
Upewnij się, że pocisk działa w trybie BORE

2.
Manewruj samolotem tak, by symbol głowicy rakiety na środku został skierowany w stronę, gdzie leci cel.

3.
Wciśnij i przytrzymaj Weapon Release, aż odczujesz odpalenie rakiety. Pocisk od razu przejdzie w tryb “Pitbull“ i zacznie szukać celu. Nie zobaczysz żadnych wskazań ani informacji na HUDzie.

Tryb ze wspomaganiem radaru

1.
Upewnij się, że pociski są ustawione w trybie SLAVE.

2.
Namierz cel na radarze. Może to być „miękki lock”, czyli bugged target w trybie TWS (przycisk TMS Right) lub podtryb STT – śledzenie jednego celu – w trybie RWS (przycisk TMS Up x2).

Na obrazku powyżej widać zalockowany cel w trybie STT i dynamiczny zasięg pocisku po prawej. Przy skali 160 mil nasz cel jest trochę bliżej niż 80 mil i teoretycznie daleko poza zasięgiem.

3.
Na HUDzie pojawiło się teraz mnóstwo informacji:

1 – kwadrat to zalockowany cel, romb czyli głowica rakiety w trybie Slave jest z nim połączona i zawsze będzie w środku

2 – duże koło to ASE (Allowable Steering Error), czyli dozwolony margines błędu sterowania. Małe kółko to Steering Cue. Gdy pocisk będzie w zasięgu ASE zrobi się znacznie większe. Przed odpaleniem rakiety należy tak sterować samolotem, by małe kółko Steering Cue znalazło się w granicach dużego koła ASE.

3 – wskaźnik dynamicznego zasięgu pokazuje aktualną odległość do celu, stopień zbliżania lub oddalania, zasięg maksymalny, skuteczny, minimalny i moment, gdzie rakieta przejdzie w tryb “Pitbull” (dokładne wyjaśnienie jest poniżej).

4 – ilość i rodzaj aktywnych pocisków

5 – dokładna odległość do celu (62.6 mili)

4.
Poczekaj, aż rakiety będą w zasięgu celu. Dynamiczny wskaźnik zasięgu oraz HUD podają następujące informacje:

20 – skala dynamicznego wskaźnika zasięgu, tutaj od 20 mil
MAX – zasięg maksymalny
SKUTECZNY – zasięg, przy którym cel nie ucieknie rakiecie, może ją tylko zmylić
MIN – zasięg minimalny, ostatni moment, by wystrzelić pocisk
pitbull – kółko pokazuje moment, w którym rakieta przejdzie w autonomiczny tryb „Pitbull”
A12 – ilość sekund od wystrzelenia do przejścia w tryb Aktywny „pitbull”
F014.6 – dokładna odległość od celu: 14.6 mili
1000> – aktualny dystans do celu wg aktualnej skali oraz tempo zbliżania się (lub oddalania przy wartości ujemnej) do celu w węzłach (1000)

5.
Skieruj małe kółko Steering Cue w obręb dużego koła ASE. Poczekaj, aż rakieta będzie w zasięgu, najlepiej pomiędzy skutecznym, a minimalnym i odpal pocisk przyciskiem Weapon Release. Zwróć uwagę, że odległość od celu na dynamicznym wskaźniku zasięgu zrównała się z punktem „pitbull”, a więc pocisk będzie się już sam naprowadzał na cel. Poprzednia wartość A12 zmieniła się na T15, czyli czas w sekundach do uderzenia w cel.

Atakowanie kilku celów na raz w trybie radaru TWS

1.
Przełącz radar w tryb TWS – Track While Scan.

2.
Wciśnij:
TMS RIGHT
by oznaczyć cele jako „bugged”, a następnie jeszcze raz wciśnij:
TMS RIGHT
by „miękko” zalockować pierwszy kontakt.
Zakres skanowania zmniejszy się do wartości A2, a jeden z kontaktów zostanie otoczony kółkiem.

3.
Na HUDzie zobaczysz opisaną wcześniej symbolikę.

4.
Wciśnij Weapon Release, by odpalić pocisk.
Naciśnij TMS RIGHT, by zalockować kolejny cel.
Wciśnij Weapon Release, by odpalić pocisk.
Naciśnij TMS RIGHT, by zalockować kolejny cel
Wciśnij Weapon Release, by odpalić pocisk.
itd. aż skończą się rakiety lub cele.
Przy kolejnych odpaleniach nie musisz czekać do momentu, aż poprzednia rakieta przejdzie w tryb „pitbull”. Wystarczy zmiana locka TMS Right.

UWAGA
W obecnej wersji (czerwiec 2020) jest błąd. TWS Right może nie przełączać celów, jeśli na radarze jest sojuszniczy kontakt! Działa tylko, gdy są same wrogie jednostki.

Atak z ekstermalnych dystansów <80 mil

Po zmianach w symulacji lotu pocisków czasem możliwe są trafienia celów z odległości do około 80 mil, czyli ok. 130 kilometrów. Aby ułatwić rakiecie osiągnięcie takiego dystansu, musisz lecieć możliwie jak najwyżej i jak najszybciej.
Wznieś się na wysokość +45 000 stóp, a następnie rozpędź samolot do maksymalnej prędkości. Zalockuj cel w trybie TWS lub STT. Rakietę możesz wystrzelić bez względu na to, że HUD pokazuje dystans daleko poza maksymalnym zasięgiem.
Weź pod uwagę, że trafienie jest bardziej prawdopodobne przy dużych, nie manewrujących szybko celach, np. bombowce, samoloty transportowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *