Cold Start F-16C Viper – start silnika – poradnik

Samolot wielozadaniowy F-16C Viper jest równie łatwy w pilotażu, jak i w obsłudze. Start “na zimno” jest więc dość prosty i nie wymaga zapamiętywania szeregu procedur, choć jak zawsze, mówimy tylko o starcie w stylu „DCS World„, bez symulowania checklisty prawdziwej maszyny. Z czasem mogą też pojawić się kolejne funkcje dodane przez twórców. Póki co jedyną względnie skomplikowaną czynnością może być dostrojenie systemu nawigacji, jeśli konieczne są poprawki w startowych współrzędnych.

Warto zapamiętać, że w przypadku przełączników z wyborem górnej lub dolnej pozycji, prawy klawisz myszy przełącza switch w górę, a lewy klawisz myszy – w dół. Zaczynamy!

Za parę minut start!

F-16C Viper – Cold Start

1.
Włącz zasilanie. Na panelu po lewej stronie, tuż za przepustnicą, jest przełącznik w sekcji ELEC- klikamy dwa razy prawym klawiszem myszy opcję MAIN PWR (Main Power).

Battery ON

2.
Start silnika. Po lewej stronie, lewa krawędź tuż nad przepustnicą sekcja JET FUEL. Klikamy lewym klawiszem myszy opcję START 2 (przełącznik w dół). Start silnika następuje wtedy z pomocą dwóch akumulatorów.

Wybieramy bramkę nr 2.

3.
Zerkamy na zegar obrotów silnika na prawej krawędzi kokpitu. Kiedy wskazówka osiągnie 20% przesuwamy przepustnicę w pozycję IDLE (bieg jałowy) klawiszami prawy Shift + Home. Czekamy, aż obroty ustabilizują się na ok. 60%. Wtedy będzie można zacząć uruchamiać wszystkie systemy pokładowe.

Najpierw 20% – LShift + Home i czekamy do 60%.

4.
W trosce o swój słuch warto zamknąć kabinę.
UWAGA: w F-16C należy trzymać wciśniętą kombinację klawiszy lewy Control + C aż do całkowitego opuszczenia owiewki – czyli aż przestanie “buczeć”. Wtedy zabezpieczamy mechanizm wielką żółtą dźwignią po lewej stronie klikając na nią lewym klawiszem myszy.

Trzymamy LCtrl + C do końca buczenia i zabezpieczamy żółtą wajchą.

5.
Czas obudzić ekrany i całą awionikę. Na panelu po prawej stronie, gdzieś pod łokciem, włączamy cały szereg przełączników lewym klawiszem myszy. W pozycjach od 1 do 5 są to:
1 – MMC – Modular Mission Computer – steruje i koordynuje awioniką w samolocie;
2 – ST STA – zasilanie pylonów z uzbrojeniem;
3 – MFD – włącza dwa ekrany na panelu przyrządów;
4 – UFC – włącza centralny panel z klawiaturą do wprowadzania danych;
5 – GPS – włącza odbiornik GPS;
6 – DL – uruchamia system wymiany informacji Datalink.
Przełącznik MAP nie ma żadnej funkcji w tej wersji F-16.
Następnie przekręcamy prawą gałkę MIDS LVT (b) na pozycję ON prawym klawiszem myszy, a gałkę po lewej INS (a) na pozycję NORM. Pierwsza włącza wymianę informacji za pomocą Datalink, a druga uruchamia dostrajanie systemu nawigacji.

Awionika ON.

6.
Czas na sprawdzenie, czy startowe dane GPS są poprawne. Zwykle są, ale jeśli mamy wątpliwości, to zerkamy na mały (ale bardzo istotny) ekranik informacyjny DED po prawej stronie kokpitu, i sprawdzamy czy wpisane współrzędne LAT, LNG (długość i szerkość geogr.), SALT (System Altitude – wysokość), THDG (True heading – obecny kierunek) zgadzają się z naszą pozycją na mapie.

Dane na wyświetlaczu powinny zgadzać się z tymi na mapie bądź tekście odprawy.

Potrzebne informacje znajdziemy klikając F10, a następnie przybliżając i zaznaczając myszką ikonę swojego samolotu. W lewym górnym rogu wyświetli się długość i szerokość geograficzna oraz wysokość nad poziomem morza. Będziemy musieli jeszcze kliknąć dwa razy lewy Alt + Y, by dostosować format współrzednych do tych wyświetlanych w samolocie, czyli do stopni i dziesiętnych części minuty, np. N37*47.1.
UWAGA – wysokość ( w stopach FT) będzie w samolocie wyższa o 6 stóp od tej na mapie. To nie jest błąd, gdyż kabina jest właśnie o tyle wyżej od gruntu, do którego odnosi się wartość na mapie.

Potrzebne informacje znajdziemy w zaznaczonych miejscach.

System nawigacji w normalnym trybie potrzebuje około 8 minut na dostrojenie, co można obserwować na wyświetlaczu przy pierwszej pozycji INS. Licznik startuje od czasu 00.0 i odlicza stopień dokładności od 99 do 6. Im mniejsza wartość, tym dostrojenie będzie bardziej precyzyjne. Poprawek można dokonywać przez pierwsze dwie minuty od rozpoczęcia odliczania. Gdy się przeciągną dłużej, odliczanie rozpocznie się od nowa.

System będzie gotowy już wcześniej (od około „10”), ale najdokładniejsze dostrojenie jest przy wartości 6.

Nawet jeśli nie musisz dokonywać poprawek, musisz potwierdzić wpisane domyślnie dane. Zrobisz to na panelu UFC z dużą klawiaturą obok. Pierwsza podświetlona gwiazdką będzie szerokość geograficzna LAT (latitude). Potwierdź klawiszem ENTR – enter na panelu UFC

Następnie przełącznikiem „dobber” klikamy na strzałkę w dół, by przejść do długości geograficznej LNG (longitude) i również potwierdzamy enterem ENTR. Gotowe – jeśli zmieściliśmy się w pierwszych dwóch minutach, dostrajanie nawigacji przebiegnie bez przeszkód. Wystarczy poczekać, aż licznik osiągnie 6.

7.
Po lewej stronie tuż nad przepustnicą włączamy radio przekręcając gałkę prawym klawiszem myszy w pozycję MAIN.

8.
Włączamy wyświetlacz HUD przesuwając lewe górne pokrętło SYM na frontowym panelu aż do pożądanej jasności.

HUD włączymy rolką myszki lub ciągnąć pokrętło w górę z wciśniętym lewym klawiszem myszy.

9.
Na prawej konsoli pomocniczej, tuż obok drążka, włączamy resztę systemów (sekcja SNS PWR) oraz możemy dostosować informacje widoczne na HUDzie. Włączamy:
1 – RIGHT HDPT (right hardpoint) prawy zaczep) – włącza zasilanie do zasobnika Litening Pod (jeśli zabieramy go na misję);
2 – FCR (Fire Control Radar) – włącza radar;
3 – RDR ALT (radar alitmeter) – włącza wysokościomierz radarowy.

Przełącznik nr 1 zależy od tego, czy mamy zasobnik TGP, 2 i 3 są obowiązkowe, a panel HUDa zależy od naszych preferencji.

Manipulacja przełącznikami w sekcji HUD jest całkowicie opcjonalna, zależna od wymagań naszych lub misji. Zwykle pomaga “odśmiecić” HUD z natłoku informacji. Ich szczegółowy opis pojawi się w osobnym wpisie. Możesz bez problemu eksperymentować z różnymi ustawieniami.

10.
Zerkamy na lewą konsolę gdzieś pod łokciem. Przełączamy gałkę MASTER w sekcji IFF na NORM. Włącza to system “swój-obcy”, czyli odróżniania maszyn wroga od sojuszników.

IFF- Identify Friend or Foe (swój-obcy).

11.
Na lewej konsoli pomocniczej, blisko diod wskaźnika podwozia, jest bardzo ważny przełącznik STORES CONFIG: CAT I lub CAT III. Górna pozycja CAT I obowiązuje przy locie “pustym” samolotem lub jedynie z podstawową konfiguracją pocisków powietrze-powietrze.
CAT III włączamy, gdy samolot przenosi bomby lub choćby zbiorniki paliwa pod skrzydłami. Włącza to dodatkowe ograniczenia w sterowaniu lotem, by działające na konstrukcję przeciążenia nie spowodowały oderwania ładunku.

12.
Tuż pod spodem znajdziemy sekcję sterowania biernymi systemami obrony. Włączamy POWER, a następnie RWR (radarowy system ostrzegania), JMR (jammer – zakłócanie), CH, FL (zasilanie zasobnika flar i folii) oraz ustawiamy żądany program i tryb (dokładniej o nich w osobnym wpisie). Dolne pokrętło SYMBOLOGY INT włącza opcjonalny wyświetlacz nahełmowy HMCS (HUD wszędzie tam gdzie spojrzymy).

13.
Na prawej konsoli w sekcji LIGHTS znajdziemy pokrętła rozświetlające kabinę i przyrządy w czasie nocnych misji. Ustaw je według swoich potrzeb. Światła zewnętrzne przydatne do nocnego latania w formacji mieszczą się na lewej konsoli tuż przy fotelu w sekcji EXT LIGHTING.

Światła w kabinie.
I światła zewnętrzne.

14.
Po lewej stronie fotela jest żółta dźwignia uzbrajająca system katapultowania. W rzeczywistości, ze względów bezpieczeństwa, załącza się ją tuż przed wjazdem na pas startowy.

15.
Odblokowujemy zapasowy sztuczny horyzont pokrętłem u dołu klikając i ustawiając go za pomocą rolki myszki.

16.
System nawigacji powinien być już gotowy. Sygnalizuje to migający napis RDY na wyświetlaczu DED i migający ALIGN na HUDzie. Gałkę po prawej stronie musimy teraz przekręcić na pozycję NAV, co pozwoli na dostęp do informacji o ustawionych punktach nawigacyjnych podczas lotu.

Pokrętło trzeba koniecznie przestawić na NAV.

17.
Klikając sterowanie kursorem wyświetlacza DED w lewo, czyli napis RTN (return) powracamy do ekranu głównego DED.

18.
Domyślny klawisz S dla funkcji NWS nose wheel steering (lub ustawiony indywidualnie na joysticku) włącza sterowanie przednim kołem. Samolot jest gotowy do kołowania na pas startowy!

Światełko informuje, że można sterować podczas kołowania.
Ready for take off!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *